My Autobiography

Ako si Mary Jane Coraza ang bunsong anak nina Norberto Baguio Coraza at Pacita Tagalog Coraza. Bunso ako sa labing apat na magkakapatid, na binubuo ng 7 lalaki at 7 rin sanang babae kaso namatay ang dalawa kung kapatid na babae na kambal.

Gusto ko sanang sabihin sa inyo na hindi talaga or wala talagang ka interes-interes ang buhay ko. Simulan ko ang kwento ko nung bata pa ako! syempre!!

Sa pamilya namin masasabi kung iba-iba talaga ang mga ugali naming lahat. Start from my mama ang papa, they loved children tulad nalang ng mga apo nila o mga pamangkin ko. Minsan naiinggit ako sa mga pamangkin ko dahil nung bata pa - ako lagi nalang walang oras ang mama at papa ko sakin. Kahit hanggang ngayon ganon parin malayo ang loob nila sakin hanggang sa naghighskul ako ganon parin.

Nung elementary ako nag-aaral ako sa cawit, pilar, cebu, camotes island kung saan doon kami nakatira. And when im was in highschool 1st-yr-2nd year, sa lanao national High School ako nag-aaral at nung 3rd-4thyr ako sa NOCNHS naman ako nag-aaral. At after graduating highschool in nocnhs nung 2009-2010. I work for in one year in a laundry shop at lopez jaena st. Oc. As a sales lady. At nung june nag-enrol ako dito sa evsu dahil sa kagustuhan ng ate ko at gusto ko rin.

My Sadness Moments.

Hindi palang ako ipinanganak nung panahong isinilang ang namatay kung dalawang kambal na kapatid at siya ring kinuha sa amin ng maykapal. Naikwento ng mama namin minsan na nagsisimula daw ang sakit sa puso ng papa ko nong mamatay ang kambal. Dahil sobra daw na mahal ni papa ang kapatid kung kambal.

Elementary ako nung madalas aatakihin sa sakit sa puso ang papa ko, dahil narin sa mga problema ng pamilya namin. Sa tuwing nakikita ko ang papa na nahihirapang huminga walang tigil rin ang pagtulo ng aking mga luha at dalangin na sana wag siya konin sa amin sa kabutihang palad dininig naman ang aming mga dalangin.

Hanggang sa mag highschool ako 2nd year. Taon na gumuho ang galit at awa ko sa sarili ko lalo na sa mga kapatid ko. Nangyari ang hindi namin inaasahan, isa sa kapatid kung nag-aaral ang nabuntis 2nd year college studying midwifery at graduating siyang mga panahong yon. Pinapaaral siya ng isa kung kapatid na babae na nandoon sa ibang bansa.

Simula sa araw nayon, I note everything about my life.

Until now I haven't heard my papa and mama tells me that they love me. How unfair.

Pasalamat nlang ako dahil may boyfriend ako na nagmamahal sa kin, naging bf ko siya since when im was in 4th year highschool

Im happy to be with him cause he understand about me, he knows my sadness and my happiness.

But im afraid cause my mama and papa didn't know about that I have a boyfriend.